Τετάρτη 24 Οκτωβρίου 2007

Βροχή

Η βροχερή μέρα σήμερα
μου θυμίζει πάλι πόσο μόνος είμαι.
Θέλω να σε ξαναδώ, το ξέρεις;
Να σε δώ, να σ'ακούσω, να σ'αγγίξω.
Η βροχή μου θυμίζει τα μάτια σου.
Δυο μάτια πάντα υγρά και θλιμμένα.
Που είσαι αγάπη μου;
Στην αυλή μου φυτρώνει ένα τριαντάφυλλο.
Θα το φροντίσω απο τον αέρα, τις κάμπιες
και τα μπαομπάπ σαν τον αγαπημένο μου
Μικρό Πρίγκιπα. Για σένα.
Γιατι ξέρω πως θα έρθει η μέρα να στο δώσω.
Έτσι, σίγουρος πως κάποτε θα είναι δικό σου,
θα του δώσω όση αγάπη και φροντίδα
δεν σου έδωσα όλο αυτο το καιρό που λείπεις.
Μου λείπεις.

Για σένα.

Ξέρεις πόσο θέλω να σ'άγγίξω;
Όχι τόσο να σε δώ ή να σ'ακούσω.
Λαχταρώ όμως να σ'αγγίξω.
Γιατι θα καταλάβω πως είσαι εδώ, μαζί μου.
Γιατί θα ξέρω πως υπάρχεις.
Δεν μπορείς να είσαι σίγουρος
πως κάποιος είναι μαζί σου
αν δεν τον αγγίξεις.
Πάνω απ'όλα όμως θέλω να μ'αγγίξεις εσύ.
Γιατι θέλω να καταλάβεις, να σιγουρευτείς
πως είμαι και εγω εδώ. Για Σένα.

Για τις μαθητικές παρελάσεις

Πολλές ώρες τηλεοπτικού χρόνου δαπανήθηκαν για το θέμα των μαθητικών παρελάσεων αυτές τις μέρες. Οι υποστηρικτές των παρελάσεων θεωρούν τους κατακριτές ανθέλληνες και προδότες ενω αντίστοιχα οι κατακριτές τους υποστηρικτές κολλημένους σε μια άλλη εποχή. Η αλήθεια είναι πως η Ελλάδα είναι απο τις λίγες χώρες που γίνονται στρατιωτικές και μαθητικές παρελάσεις μαζι. Να τονισώ εδώ οτι οι άλλες χώρες είναι κυριώς μιλιταριστικές όπως η Κίνα και η Τουρκία.

Σε ένα απο τα τηλεοπτικά παράθυρα αυτές τις μέρες είδα γνωστό εκλεγμένο ¨μαϊντανό¨ να κατηγορέι έναν καθηγητή, μέλος της αντιρατσιστικής πρωτοβουλίας, οτι με την στήριξή του στη κατάργηση των μαθητικών παρελάσεων επηρεάζει το εθνικό και πατριωτικό φρόνημα των μαθητών του. Αγαπητέ κύριε Εκλεγμένε Βουλευτή η μαθητική παρέλαση δεν είναι απαραίτητη για να δείξει κάποιος την εκτίμηση του στη μνήμη των πεσόντων. Μπορεί να γίνει και με εκδηλώσεις όπως γίνεται και στην επίσης εθνική γιορτή για την μνήμη του Πολυτεχνείου. Μήπως αυτο που θέλουν κάποιοι είναι να αυξηθεί το εθνικιστικό-μιλιταριστικό φρόνημα τις νεολαίας;

Όσο για τις απειλές και τα ρουσφέτια απο καθηγητές είναι πλέον κοινό μυστικό οτι ισχύουν. Υποσχέσεις του τύπου "Συμμετέχεις στην παρέλαση και σου σβήνω τόσες αδικαιολόγητες απουσίες" αλλα και απειλες με χαμηλούς βαθμούς σε κάποια μαθήματα μέχρι και με αποβολές έχουν καταγραφεί σε πολλά σχολεία πανελλαδικά.

Η άποψή μου ώς φοιτητής, και έχοντας γνώση του τί γινόταν στο λύκειο μου, είναι οτι οι μαθητικές παρελάσεις είναι κατάλοιπο μια άλλης Ελλάδας. Μιας Ελλάδας "στρατοκρατούμενης", που δημιουργούσε εχθρούς απο παντού, και ήθελε σώματα ασφαλέιας και νεολαία ένα και το αυτό, ελεγχόμενα. Η αλήθεια είναι οτι οι παρελάσεις καθιερώθηκαν επι κυβέρνησης Μεταξά και συνέχισαν να γίνονται και απ'ολες τις άλλες κυβερνήσεις. Καλό θα ήταν όμως, ειδικά όταν μιλάμε στη τελεόραση, να μη ξεχνάμε οτι ο Μεταξάς ήταν δικτάτορας και οτι το "ΟΧΙ" το είπε ύστερα απο ιχυρότατη πίεση απ'τον λαό.